24

خسته از سرگردانی میان مرگ و زندگی
یک ورق سفید بر می دارم
و
بی رنگی یکنواخت روزها را
در کسالت بی رنگ آن
سیاه می کنم

23

دیگر حتی

برای سکوت هم حرفی ندارم

باید به دنبال واژه ی دیگری گشت

برای هم کلامی خودم

و آنچه نمی دانم چیست....

22

نه برایت حرفی دارم که بشنوی،

نه تو برای گفتن حرفی داری.

سکوت می کنیم

و امتداد روزهایمان

در خاطره ی سوء تفاهم ها گم می شود....

21

پنهان می کنم

غمی که

بر هر سطر شعرم نشسته و

در لا به لا ی کلمات باران خورده

لبخند میزند

به دلتنگی های شاعری کوچک...

20

درخت تنها

رو به آسمان،

در انتظار باران....

19

سالهاست

فراموش کرده ام

طعم نوازش دست هایت را

و امشب

چه آزارم می دهد

جای خالی خاطرات فراموش شده!

18

شاهزاده ای کوچک،

میان ستارگان گم شده است،

گوسفندی تحت تعقیب!

17

دیگر این کوچه ها را دوست ندارم.

رد خون را

هزار بار هم که بشویی

از خاطره ها پاک نمی شود.

16

فریاد می زنیم،
اما در دل.
کسی چه می داند ،
این دل چند روز دیگر
در سینه خواهد تپد؟

15

از تنهایی ام کتاب می سازم و

از دیوار کتاب ها

قلعه ای محکم

تا نگذارم سکوت

زمزمه کند میان تنهایی لحظاتم...

12

دست بر شانه ام گذاشت

و من

همراهش در سکوت گریستم.

کمی بعد،

ناودان

رسوایمان کرد...

11

آرام نگاهش می کنم

که لبخند زنان برایم دست تکان می دهد

سکوت خیس شب بارانی...

10

نگران نباش،

چمدانت هم مثل دلت

پیدا می شود.

نترس؛

این دنیا کوچکتر از آن است

که در آن چیزی گم شود.

همه روزی دوباره به هم می رسیم...

هایکو _2‏

گرم از بغضی در گلویم

می سوزم خاموش

زیر آفتاب غروب پائیزی...

9

دلتنگم،

مثل درنایی خسته از کوچ

در آرزوی جایی برای همیشه ماندن.

دیگر سفر نمی خواهم،

خانه ام کجاست؟

هایکو_1

زیر آفتاب پائیز،

با هم می رفتند

مورچه و سایه اش...

7

نمی فهمم،

هیچ نمی دانم چرا

تو نیستی و هنوز؛

جهان زیباست...

6

دلتنگی های بی پایان من و

بی خیالی همیشگی تو،

حکایت تکراری این روزها است.

امشب انگار باید باز هم

رونویسی کنم

این داستان کهنه را!

5

وعده ی باران می دهی

اما...

همچنان خالی و ساکت به پاییز نگاه می کنی

که برگ ها را به غارت می برد.

پس کی می باری

آسمان دلتنگ؟

4

کمی ابر و یک کوچه ی بن بست،

من و پرنده های این کوچه ی خالی

مدت هاست انتظار می کشیم،

طعم باران را...

3

یک کهکشان ستاره و

یک آسمان امید؛

یادگار روزهای جوانی ام

توشه ی راهت باد؛

میانسالی پیش رویم.

2

ماهی های سرخ کوچک

در حوض آبی مادربزرگ؛

خواب دریا می بینند و کابوس چنگال های گربه.

ماهی سرخ کوچکی ام،

در اقیانوس بزرگ زندگی،

خواب دریا می بینم و کابوس حوض!

1

آزادم،

مثل باد پاییز که از لای شاخه های لخت می گذرد

و عبور می کنم،

از همه چیز؛

کنار پنجره ها؛

میان درخت ها،

شلوغی کوچه ها...

و می گذرم از همه؛

حتی تو!